Atış Poligonu

Gelip geçer her sancı.
Ha yürekte ha beden de.
Uykum sanki bir hancı.
Bir katilin emrinde.

Yatağımı bir yabancı ile paylaşıyorum. Hemen ardımda nefesini duyuyorum. Yalnız kalmamak için. Sensiz uyanmamak, sensizliğimi hissetmemek için içimden geçen kaçıncı beden bu bilmiyorum.
Adımın önemi de kalmadı..Artık seni hiç sevmiyorum.
Ne sana ne aşka ne anılarıma zerre kadar saygı duymuyorum.
Küçülerek ve tükenerek yola devam ediyorum.

Gülüşünü duyar giyim… “Şaka yapıyosun…” ve sonra boynunu hafifçe yana devirip gülüyorsun.. Hayal ediyorum…
Adımın önemi de kalmadı..
Elimde kuru kuruya bir kaç anı…
Senden ve seni sevmekten nefret ediyorum…