Atış Poligonu

Sana kırgın olmak isterdim zaman zaman

sana kırgın olmayı hakedecek kadar hukukum olmasını yani üstünde...
ve 'UNUTTUĞUMU ZANNETME' diyemeyeceğin mesafelerde olmak isterdim sana...

yani, beni 'UNUTMA' ihtimalinin bile olamayacağı mesafelerde...

bilirim seversin beni,
'BİLİRİM' sadece, çünkü öyle söylersin.

ama soluyamam, ama dokunamam, ama yaşayamam, bilirim seversin beni...
odandaki lambanın açma anahtarına sıkıştırdığın bir kartpostal gibi...
ben, güze bakan ağaçlar gibi meyvelerimi dökmeye başlamışsam dibime,
ve bende 'senin gibi' sevmeye başlamışsam artık
ve bende sana demeye başlamışsam 'BEN DE UNUTMAM SENİ! '
bir MEVSİM tükenmiş demektir, tarlalar ekilmeden dikilmeden sulanmadan ve gübrelenmeden...
halbu ki KISIR MEVSİMLERE GEBEDİR TÜKETİLMİŞ HER MEVSİM...

yıllar kenarda bekler; geceye doğru giden trenleri gözleyen çocuklar gibi
yollar dürmededir artık kendini..
ve hatıralar süpürülmektedir hafızalardan 'ARTIK' paylaşılmayanlara yer açılsın diye...

bilirim tabii ki unutmadığını...
unutmayışımdan bilirim...

bilirim seversin HâLâ beni, çünkü sevmekteyimdir bende HâLâ..

HâLâ...HâLâ'dır işte aradığımız...

sana kırgın olmak isterdim aslında zaman zaman..

yani üstünde, sana kırgın olmayı hakedecek kadar hukukum olmasını

ve; 'UNUTTUĞUMU ZANNETME' diyemeyeceğin mesafelerde olmak isterdim sana

YANİ;
BENİ UNUTMA İHTİMALİNİN BİLE OLMAYACAĞI MESAFELERDE...