Atış Poligonu

Limp Bizkit-Behind Blue Eyes... (Mavi Gözlerin Ardında)

Thu, 08 Nov 2007 22:17:00 +0200

No one knows what it's like
Kimse bilmez nasıl olduğunu
To be the bad man
Kötü adam olmanın
To be the sad man
Üzgün adam olmanın
Behind blue eyes
Mavi gözlerin ardında
And no one knows what it's like
Ve hiç kimse bilmez nasıl olduğunu
To be hated
Nefret edilmenin
To be fated to telling only lies
Sadece yalan söyleme mukadder olmanın
But my dreams they aren't as empty
As my conscious seems to be
Fakat rüyalarım bilincimin
göründüğü gibi boş değiller
I have hours, only lonely
Saatlerim var, sadece yalnız
My love is vengeance
Benim aşkım bir intikam
That's never free
Asla özgür olmayan
No one knows what it's like
Kimse bilmez nasıl olduğunu
To feel these feelings
Bu duyguları .. ( devamı )

Genciz, Güzeliz, Umursuyoruz..

Tue, 06 Nov 2007 22:36:00 +0200

Kadınsanız, hele bir de 1980 darbesinde henüz dünyada yaptığınız sadece altını ıslatmak ,mamanı yemek ,sana agucu yapanlara dişsiz ağzınla şaşkın şakın gülümsemakse, “apolitik damgası”na yabancı değilsinizdir. Belki ucundan kıyısından bir yardımım dokunur, bizden umudunu kesmiş büyüklerimizin yüreklerine bir avuç su serpilir diye yazıyorum bugün. Bizim yaşlarımızdayken kapı kapı dolaşıp bildiri dağıttığını, suya sabuna dokunmamak yerine, proleter yoldaşlarına omuz veren duyarlı büyüklerimiz! Lütfen okuyun ve anlayın. Genciz, güzeliz ve umursuyoruz!

Zafer işaretleri yapmıyor, bozkurt selamları çakmıyor, mahalle duvarlarına siyasi sloganlar yazmıyoruz diye siyasete uzak olduğumuzu iddia etmeyin. Okumadığımızı söylüyorsunuz. Doğru okumayanlarımız da var. Evet kitap okumayı Dan Brown, Susan Tamaro, Robin Sharma okumak sananlarımız var. Üstelik okumadığı gibi düşünmeyenlerimiz de var. Ama lütfen unutmayın ki, onlardan sizlerin arasında da var. İslami akım aldı başını gitti diye yakınırken, üstü kapalı laf soktuğunuz kişiler, bizim değil, sizin akranlarınız. Siz nefesinizin son oksijen molekülüne kadar savunurken görüşlerinizi, biz bozmadık politik dengeleri.

Kayıp ve depolitik değiliz!

Tamam pek çoğumuz bilmiyor olabilir ‘Dev – Genç’i, ama bu bizi ‘Sev – Genç’ de yapmadı hiçbir zaman. .. ( devamı )

Mon, 22 Oct 2007 10:33:00 +0300

Her günüm cenaze her günüm şehit
Bunların sebebi bir it oğlu it
Uyan Türk evladı uyuma uyan
Otuz kupona alınmadı bu vatan

.. ( devamı )

Fri, 12 Oct 2007 18:43:00 +0300

'Beni hoyrat bir makasla (ah) eski bir fotoğraftan aldılar
Orda kaldı yanağımın yarısı
Kendini boşlukla tamamlar
Ah omzumda bir kesik el ki Hala durmadan kanar....'

Çok zamandır Sezen Aksu dinleyemiyordum.
O sevmezdi... İstemezdi ... Gerekli görmezdi... O'nun elit zevklerine uymazdı...
'O istemiyorsa dinlemeyebilirim' idi...
O gitti... Şarkılar bana kaldı...

Haydarpaşa Garı'nda oturup yedi saat hiç gelmeyecek bir yolcuyu beklerken bu şarkı takıldı dilime...
Tren yolculuklarını çok severim...
Her yolculuğu severim aslında...

Sonunda kavuşma olan her yolculuğu severim...

Ama bazen, bir otobüsten inersiniz ve hiç sevmediğiniz o şehirde sizi bekleyen tek şey koskocaman bir 'yapayalnızsın' pankartıdır...

Sizden başka kimse görmez...
Tesadüf buya trenle gittiğim tüm şehirlerde beni bekleyen arkadaşlarım varken, otobüsle gittiğim hiçbir şehirde bekleyenim olmadı...

Sonraları yalnızlığımı sever oldum... Deli olmayı sevmek gibi... Yalnızlığınızla konuşursanız her gece -saatlerce- olacağı budur...

Omzumdaki kesik el hala kanıyor mu?

Giderken resimlerden beni kesmiş ... Kendine ait suretleri götürmüş... Benden kalanlar öylece serili idi halının üzerinde... Yüzlerce kesik parça vardı... Ben baktım... Hiçbiri kanamıyordu ... O gittiğinde sadece .. ( devamı )

Şimdi adım ne benim?

Fri, 12 Oct 2007 18:35:00 +0300

Uyuyorum...

Sızmakla bayılmak arası bir şey yapıyorum daha doğrusu... Sonra zaman geçiyor... Günler geçiyor, aylar geçiyor, sokaktan insanlar ve aklımdan ölüme dair yüzlerce cümle geçiyor... Sonra yine uyuyorum...

İçi boşaltılmış bez bebekler gibi hissediyorum kendimi... Heves alınana kadar oynanmış ve sonra umarsızca bir kenara fırlatılıp atılmış... Fırlatıldığım o yerde hala sabırla bir gün geri döneceğin umudu ile bekliyorum...

Seni birlikte olduğumuz ilk an nasıl sevdi isem şu an bu ölümcül terkedilmişlik içinde bile o an ki kadar çok seviyorum... İliklerime kadar özlüyorum seni...

Dokunuşunu, sesini, nefesini ve hatta sonunda korktuğumu başıma getiren, saatler süren sessizliğini bile delicesine özlüyorum...

Uyku dedikleri o kocaman çukurun içinde sürekli daha aşağılara yuvarlandığımı ve birilerinin mütemadiyen kalbime bıçaklar, tornavidalar sokup içimde çevirdiğini hissediyorum... Çığlık çığlığa ve hep senin yanımda olman ümidi ile uyanıyorum... Ama yoksun... Kalbimdeki o sancı duruyor ama sen yoksun....

Saçlarım kızıl ve kısa şimdi... Çünkü.. ( devamı )

Adımın önemi de kalmadı..

Fri, 12 Oct 2007 18:30:00 +0300

Gelip geçer her sancı.
Ha yürekte ha beden de.
Uykum sanki bir hancı.
Bir katilin emrinde.

Yatağımı bir yabancı ile paylaşıyorum. Hemen ardımda nefesini duyuyorum. Yalnız kalmamak için. Sensiz uyanmamak, sensizliğimi hissetmemek için içimden geçen kaçıncı beden bu bilmiyorum.
Adımın önemi de kalmadı..Artık seni hiç sevmiyorum.
Ne sana ne aşka ne anılarıma zerre kadar saygı duymuyorum.
Küçülerek ve tükenerek yola devam ediyorum.

Gülüşünü duyar giyim… “Şaka yapıyosun…” ve sonra boynunu hafifçe yana devirip gülüyorsun.. Hayal ediyorum…
Adımın önemi de kalmadı..
Elimde kuru kuruya bir kaç anı…
Senden ve seni sevmekten nefret ediyorum…

.. ( devamı )

YUH...

Fri, 12 Oct 2007 18:27:00 +0300

Eli kalem tutmaz hale gelecek kadar küstürülür mü bi insan?

Küstürülür...

Dostlarınız -dost bildikleriniz- benim dostlarım gibi ise, sizi her acılarını bastırmak, her sızılarında yanlarında bulundurmak, aşıklarına mektuplar yazdırmak, kaçamaklarına paravan yapmak için kullanıp, siz 'ne olur beni yalnız bırakma korkuyorum' dediğinizde başlarını öteye çevirmişlerse, ne yazı yazabilirsiniz ne de hayata dair herhangi bir şeye inancınız kalır..

Tek hecedir dilinizden dökülen... YUH!!!

.. ( devamı )

............

Wed, 19 Sep 2007 10:16:00 +0300

Bir gün özlersen eğer beni
Sabah uyanır uyanmaz perdeleri aç
İçine doğan ilk gün ışınla gelirim sana

Bir gün özlersen eğer beni
Yüreğinin yollarına bak, oralarda bir yerdeyimdir
Çıkmaz bir sokağa kurdum yuvamızı seni beklemekteyim

Bir gün özlersen eğer beni
Parkta kaydıraktan kayan çocuklara bak
Onların gözlerinde saklı yaramaz çocuksu hallerim

Bir gün özlersen eğer beni
Ya gel yada çağır beni
İki elim kanda olsa koşa koşa gelirim
Yüreğimi verdimde çoktan
Ben sana yaşama hakkımı da veririm

.. ( devamı )

Aşkların organiği olur mu?

Tue, 18 Sep 2007 21:32:00 +0300

Jane Austen’ın hayatından bir kesiti anlatan ''Aşkın Kitabı / Becoming Jane''i izledim geçen hafta.
Austen hayranıysanız izleyin.
Ya da sırf eski aşkların nasıl yaşandığını görmek için...
Kibar, duygusal, muhafazakâr, tutkulu, hepsinden ötesi de sabırlı aşklar bunlar.
Aylarca flört ediyorlar; kırlarda yürüyüşe çıkıyorlar, dans ediyorlar... Birbirlerine dokunmanın bahanesi herhalde... En güzel sohbetleri de bu sırada ediyorlar.
Birbirlerinin hayalini kuruyorlar.
Sevişmiyorlar; en fazla öpüşüyorlar.
Kavuşamıyorlar.
İkinci baharlarında karşılaşıyorlar ve aslında hâlâ birbirlerini seviyorlar.
Austen’ın hayatta yaşayıp yaşayacağı en büyük aşk oluyor bu. Gençlik yıllarında Lefroy’la ilk öpüştüğünde soruyor: ''Becerebildim mi? Bunu bir kez olsun becerebilmeyi çok istiyordum.''
Zaten arkası da pek gelmiyor.
Ve ayrılığın ardından hayatı süresince Austen İngiliz edebiyatına altı büyük aşk romanı kazandırıyor. Tarihin önemli aşk yazarları arasında yerini alıyor.
Aşkın kırıntısını tecrübe ederek hem de.
İnsan merak ediyor... Acaba tecrübe edemeyince hayal gücü daha mı kuvvetli oluyor?

Belki şimdi ne olmuyorsa çok yaşamaktan olmuyor. Her şey kolumuzun uzantısında.
İlişki arsızı oldu insan.
Tek günlük, iki gecelik, hadi bilemedin birkaç haftalık ilişkiler...
Adamlar seviştikleri kadınların listesini tutuyor. Liste uzadıkça kendilerine olan güvenleri katlanıyor, narsizm, egoizm alıp başını gidiyor.
Kadınlar tek gecelik ilişkileriyle, bağlanmamalarıyla gurur duyuyor, bunu bir nevi feminist hareket gibi görüyor. İçlerindeki erkeği uyandırdıklarını sanıyorlar.
Modern insan aşkı bir engel gibi görüyor.
Oysa yaşayanlar bilir... Aşıksan geriye kalan her şey anlamsızdır. İş, güç, para, sorunlar...
Hayata aşk gib.. ( devamı )

Elim Sende...

Sun, 16 Sep 2007 22:29:00 +0300

Bir oyun oynayalım seninle.

Adı ; “elim sende.”

Önce haylaz bak bana , bende senin derin gözlerine..Sonra geceyi yırt gel bana.Sensizlikle açılmış yarama , tuz ol.Biraz acısın canım..

Bir yıldız kaysın sonra, dileklerimi ucu ucuna eklediğim yıldız.

Ve gözlerin gülsün , ay karanlıkta doğsun..

Oyuna başlamadan, biraz uyuyalım seninle, koyun koyuna.

İçime çekeyim seni, nefesin benimle olsun.

Ben sana düşeyim,

Ben sana üşüyeyim.

Bir ılık .. ( devamı )